Najpopularniejszym indyjskim napojem jest oczywiście herbata nosząca nazwę masala chai. Już sama jej nazwa mówi czego możemy się spodziewać, gdyż słowo masala oznacza w języku hindi ostry. Podobnie jak w przypadku potraw, także proces przygotowywania herbaty ma swój określony przebieg, niemal graniczący z rytuałem. Od niego to w dużej mierze zależy smak przygotowywanego napoju.

Proces parzenia herbaty, podobnie jak rodzaj dodawanych do niej przypraw może być różny. Przeważnie jednak polega on na doprowadzeniu do wrzenia zestawu przypraw wzbogaconego o dodatek słodzący (np. miód), a następnie dodaniu herbaty i mleka oraz ponownym doprowadzeniu do wrzenia. Następnie całość pozostawia się na kilka minut do zaparzenia. Najczęściej do przyrządzania tej herbaty używa się cardamonu, cynamonu, kozieradki lub imbiru.

Oprócz herbaty, szczególnie na południu Indii, chętnie pija się lassi. Jest to niezwykle orzeźwiający napój przygotowany z jogurtu, mleka i wody różanej z dodatkiem kardamonu lub kminu. Współczesne wersje lassi dopuszczają użycie zmiksowanego miąższu z mango, cytryn lub truskawek.

Specyficzną odmianą tego napoju jest bhang lassi, do którego dodaje się wyciąg z liści i kwiatów konopi indyjskich. Mieszanka ta ma działanie narkotyczne i używana jest głównie do celów religijnych.

Oczywiście do indyjskich napojów zaliczamy także soki owocowe z bananów i mango.

Indyjskie napoje, podobnie jak dania, mają specyficzny smak wywołany dodaniem do nich odpowiednich przypraw. Występują zarówno w wersji słodkiej jak pikantnej. Niektóre z nich świetnie gaszą pragnienie i orzeźwiają w upalne dni, inne, dzięki przyprawom, rozgrzewają i dodają energii.

Nawiązuje do bardzo starej tradycji Ayurwedy, holistycznego systemu medycyny, właściwego dla Indii, zawierającego w sobie naukę, religię i filozofię. Według tego systemu pokarm jest darem nieba, dlatego też przyrządzanie i spożywanie potraw i napojów wymaga odpowiedniej powagi i skupienia, pochłania tym samym mnóstwo czasu i wymaga specjalnych zabiegów.

Dzięki wykopaliskom archeologicznym wiemy dziś, że około 7000 roku p.n.e., w rejonie doliny Indusu uprawiano bakłażany, sezam indyjski oraz udomowione bydło garbate. Z trzeciego tysiąclecia p.n.e. pochodzą natomiast najstarsze ślady uprawy gorczycy, kardamonu, kurkumy i pieprzu.

Zwyczaje kulinarne kuchni indyjskiej kształtowały się przez wieki dzięki różnym plemionom zamieszkującym przed wiekami tereny w dolinie Indusu. W II tysiącleciu p.n.e. pojawiło się kilka miast, zamieszkiwanych przez potomków żyjącej dziś na południu subkontynentu Indyjskiego ludność Drawidyjska, których kultura znikła po najeździe północnych plemion zwanych Ariami. Dzięki nim mamy dzisiaj sanskryt, języki indoeuropejskie, Wedy, kult krowy, kilka religii, hinduizm i buddyzm, a także tak popularny już na całym świecie wegetarianizm. Wiele przepisów kulinarnych pochodzących z tamtego okresu jest nadal aktualnych i popularnych.

Na kulinarne przyzwyczajenia mieszkańców Indii, szczególnie północnej części, ogromny wpływ wywarli muzułmanie. To dzięki nim, do indyjskiej książki kucharskiej weszły mięso baranie i jagnięcina. Natomiast menu pozbawione zostało wieprzowiny.

Mimo prób kolonizatorów francuskich, portugalskich i angielskich, na szczęście nie udało się zmienienia przyzwyczajeń kulinarnych Hindusów. Kuchnia indyjska, dzięki swojej różnorodności, a także przyprawom, które przywołują na myśl dalekie egzotyczne podróże, przypada do gustu wielu smakoszom z całego świata. Restauracje serwujące dania kuchni indyjskiej powstają w miastach i miasteczkach na wszystkich kontynentach.